İşini doğru seç

* Doğru iş rahat iş değildir.


* Çok kazandıran işte değildir.


* Kariyerde değildir.


* Klimalı büro ortamı da değildir.


* Sabah kalktığında gitmekten üşenmediğin, bıkmadığın yerdir.


* Doğru iş olmaktan zevk aldığın yerdir.

Karışık sözler ^-^

* Doğa insan yok olduktan sonra da yaşar, ama insan doğa yok olduktan sonra yaşayamaz.


* Geçmişe takılı kalmak insanı hiçbir yere götürmez, kişi her zaman ileri bakmalıdır.


* İnsan geçmişteki davranışlarını aklıyla ve yüreğiyle sorgulayabilmelidir.


* İnsanlar gücü ellerinde tuttukları zamanlarda sınanmadırlar çünkü kötünün kötülüğü de iyiliğin iyiliği de güç sahibiyken belli olur.


* Hayat oyununda insanın ulaşabileceği en büyük mutluluk, kendi kendinden emin olmasıdır.


* Mutluluğu sırrı dışarı da değil, insanın kendi içindedir.


* Bir şey öğrenilmemişse yada öğrenilen içerik oraya giren zaman içinde o içerikten yararlanma zamanı geldiğinde zihin, o içeriği sistemde bulamaz.

Bir sende çarptı bu kadar kalbim, bir sende mutlulukla doldu bu kadar kalbim..

Öyle güzel seviyorsun ki nefesin nefesim oluyor, senle güzelleşiyor her yer...

Yanındayken yok oluveriyor, dünyada olan bütün karmaşalar...

Öyle güzel geldin ki yüreğime hayatıma hayat kattın ruh ikizim..

(Meğersem hayatta bu kadar birbirine benzeyip, anlaşacağın bir ruh ikizin bulunuyormuş. İyikim, şükür sebebim ^_^ )

Not: Dilerim herkes bulsun ve mutlu olsun  ;)

ZAFERE DAİR
Korkunç ellerinle bastırıp yaranı
                                        dudaklarını kanatarak
                                        dayanılmakta ağrıya.
Şimdi çıplak ve merhametsiz
                                        bir çığlık oldu ümid...
Ve zafer
         artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
                                                    tırnakla sökülüp koparılacaktır...
Günler ağır.
Günler ölüm haberleriyle geliyor.
Düşman haşin
                      zalim
                               ve kurnaz.
Ölüyor çarpışarak insanlarımız
— halbuki nasıl hakketmişlerdi yaşamayı —
ölüyor insanlarımız
                     — ne kadar çok —
sanki şarkılar ve bayraklarla
                                   bir bayram günü nümayişe çıktılar
                                                                     öyle genç
                                                                            ve fütursuz...
Günler ağır.
Günler ölüm haberleriyle geliyor.
En güzel dünyaları
                               yaktık ellerimizle
ve gözümüzde kaybettik ağlamayı :
bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp
                                        gözyaşlarımız gittiler
ve bundan dolayı
                       biz unuttuk bağışlamayı...
Varılacak yere
                kan içinde varılacaktır.
Ve zafer
          artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
                                                   tırnakla sökülüp
                                                                   koparılacaktır...
                                                                                            1941, Sonbahar...